25.IX.2021
Bywają dni kiedy wszystko jest jak pogodny letni poranek , ożywcze i pełne światła. Niestety dni te bywają rzadkością i zdają się być teraz nieosiągalne. Bezradność z jaką to muszę przyjmować przytłacza mnie . Za wszelką cenę uciekam myślami od zaakceptowania faktu , że już nigdy to się nie zmieni . Odzyskując te chwile radości musiał bym wyrzec się wspomnień , które tak mocno są ze mną zrośnięte , wręcz nierozerwalnie. Żyć przyszłością to unicestwić siebie samego takiego jakim jestem dzisiaj , pozostać sobą to unicestwić przyszłość. I tak ograbiony ze światła tego ze wspomnień czy tego z przyszłości , ślepnę i obumieram jak poświąteczne drzewko porzucone na śmietniku.