25.VII.2022
Układam dłonie na klawiaturze, wzrok wbijam w przestrzeń wyobraźni.
Z porozrzucanych fragmentów wspomnień składam Twój obraz wyraźny.
Rozdzieram piersi okowy ciężkie, wypuszczam duszy skrzydlatą zjawę.
Słyszę jak cicho klekoczą słowa w przestrzeń rzucane bezwiednie palcami,
w białej nicości tworząc obrazy, które przeczytać możecie sami.