Już drzwi pozamykane za nimi tylko ja i Ty ,
cieszymy się jak dawniej , już wszystkie spadły łzy.
Rozmowy ciepłej słowa wymowną ciszą brzmią ,
miłością jak konwalią przyjemnie pachnie dom.
I czekał by tak człowiek w tej ciszy końca dni ,
lecz wraca go do życia problemów cierpki zgrzyt.
Niezaleczone rany pukają pięścią złą ,
nie moje lecz też bolą ... i znów się staje szary nasz ukochany dom.
08.IV.2022